“Zouden jullie misschien mee willen doen aan de zonnebootrace?” was de onschuldige vraag van onze leraar NLT. Nou, klinkt best leuk toch? Ja, waarom niet! Wat moeten we hiervoor doen? Het antwoord gaf al aan hoe de rest van het proces zou gaan lopen: “Morgen moet de eerste deadline gehaald worden, namelijk een schets inleveren van het voorlopige idee.”. Vanaf toen is het een race tegen de klok geworden, met de volledige inzet van alle teamleden.
Een van de moeilijkste dingen was het vinden van een geschikte boot, en geen stalen punter bijvoorbeeld. Nadat dit gelukt was, moesten we vooral sponsoren zoeken, voor accu’s, een motor, een frame enz.
Dit heeft heel wat tijd gevergd, waar vooral Lara en ik actief mee bezig zijn geweest. Dit is uiteindelijk bijna helemaal gelukt. Vooral sponsoring in natura was erg handig: de accu’s en het aluminium hebben we gewoon kunnen lenen/krijgen.
De shirtjes vallen wel op!
Ondertussen kwam de ene na de andere deadline voorbij, en bijna allemaal werden ze in eerste instantie afgekeurd. Dit gaf ons niet veel zelfvertrouwen, maar we hebben doorgezet! En hoe!
Toen de laatste deadline was gehaald hadden we nog praktisch niets: we waren bezig met een frame en met een elektrisch systeem. De boot lag nog in stukken in de schuur, er moesten nog allemaal dingen geregeld worden als een vlag, peddel of afhoudstok en de race was al over een paar weken. Bovendien waren de zonnepanelen nog niet eens aanwezig!
Na een paar hele schooldagen doorwerken was het dan toch zo goed als klaar. Vooral het vastzetten van de panelen (in middels wel aanwezig) heeft enorm veel tijd gekost.
En dan is het opeens maandag ochtend, om negen uur bij Oostwatering. De boot werd goedgekeurd, er werden zegels aangebracht en we mochten tot 17.00 wachten op een zwem-, vaar- en theorietest. Dat zagen we niet echt zitten, maar uiteindelijk hebben we heerlijke taart gegeten die we zelf hadden gebakken bij Suzanne. We zijn met verve geslaagd voor de zwemtest: we hebben het halve Veerse Meer overgezwommen.
De schroefjes waren af en toe een beetje frustrerend...
De dagen die volgden waren vooral gezellig, maar ook hard werken. Als je om kwart voor zes uit je bed moet om naar Gent te gaan, heb je het wel even gehad. Maar als je dan in Gent de hele tocht goed aflegt, en als tweede over de finish komt voelt het toch weer goed.
Ik vond het al met al een geweldige week, zeer leerzaam! Ook de sociale contacten die wij eraan hebben overgehouden (vooral met de Griene Sunnefreters uit Friesland!) zijn ontzettend leuk.
Het is behoorlijk slopend, maar absoluut de moeite waard!
